Permbledhje shkurter KELMENDI ne vargjet e mia”
Gjovalin Lumaj autori i kengeve te shumta ne albumet e kengetarve si dhe i shume libreteve te koncerteve artistike, i sjell lexuesit librin “Kelmendi ne vargjet e mia”
Mbas nje pune shumvjecare per kete liber,autori ka arrite te perfshije ne vargje historine e Kelmendit.
Te dymbedhjete poemat e ketij libri jane njera me e bukur se sa tjetra,ngjarjet jane teper interesante dhe te ndertuara me nje mjeshtri artistike qe e bene librin te lexueshem me nje fryme.

"albdreams"

PREK CALI

Brez i artë plot me kristale
Historia me varg male
Porsi bjeshket qe ka per mi
Me madhështi e hijeshi
Perjetesisht, plot krenari
Nji varg mal, me histori
Mbi Kelmend, shkelqen madheshtorë
Permi bjeshkë, kunorë kunorë
Neper breza jep ndriçim
Çdo majë malit, asht nji trim
Keto varg male, s`kanë mbarim
Shtrihen bukur, gjanë e gjatë
Mbi çdo mal, nji trim me shpatë
Nji vigan, kreshnik qinreset
Ne kete vargmal me burrat beset
Mbi çdo shkam, e mbi çdo gurë
Nji hero , që mbet flamurë
Këtij vargmal i rrinë gjerdan
Çdo qafë mali nji mejdan
Bashke me malet e Kelmendit
Krah per krah , pa luajt prej vënit
Qëndruan burrat, e banë ëmën
Se ka nji mal, patën për zemër
Se ka nji mal patën krahnor
Kot s`u thane n`ëmën malsorë
Me kto male, gjokset lidhë
Bjen termeti, e nuk i dridhë
Vijnë stuhite me ulërima
S`mund ti ndajnë male e trima
Re te zeza shpesh tue ra
Tue i zanë malet, mos me u pa

Mbi keto re, kryet naltsonin
Gjithmone nalt, e drite vegonin
Hapnin gjoksin, murla lshonini
Re e mjegull, i largonin
Tue dale paster, pa u përlye
Dritë në shekuj tue shkelqye
Bardhe si borë, qeleshen n`krye
Gjithmone veshe me rrobe të veta
Me çakshire, e me xhubleta
Pa vu çallmen e Turqise
As kapicen e shkjenisë
Pa i shtrua, mreti as krali
Mali, mal, burri si mali

Ne kete varg mal duket açik
Nji vigan, nji burrë kreshnik
Porsi drite po jep shkelqim
E kanë trimat krye trim
Malet gjoksin e kane hapë
Perjetsisht krahët kanë kapë
Mos me u nda ne jetë as kurrë
E mbajnë nalt të madhin burrë
Hijeshi tue i dhanë varg malit
Emni e vepra e Prek Calit

Pushka krisi ne frengjia
Lajm te mire, mori Malsia
Sa shyqyri, ju ba djalit
Kur u shtua hisja e Calit
Gjithkush djalit po i gzohet
Kur le djale, shpia rinohet
Balli fort i qesh malsorit
Edhe i pushkë, ju shtua llogorit
Flitshin njerzit me habi
E gjithkush bante çudi
Se ka ndodhe nji mrekulli
Ne shpi te Calit, leu i fmi

Ndodhe nuk ka kurre ne keto ane
Nuk ka djep, kete fmi me nxane
Kudo flitej, nder malsorë
Nuk asht fmi, por do te jet orë
Te madhit Zot i kjoshim falë
Ruaja Zot, Calit kete djalë
Qysh ne djep, pra djali i Calit
U pagzua, si ora e malit

Si kreshniket e lashtesise
Hodhi shtat ne bjeshke t`malsise
Balli i tije si t`kthjellt e qiellit
Ne sy po e ka rrezen e diellit
Mbushun plot, flake e shkendi
Shkam i gjalle, krahnori i tije
Ne kete krahnor qe asht si shkami
Rrah nji zemer prej luani
Krahet e tij, s`merren me meter
I madh me shtat, ma i madh me vepër
U rrit trimi i Kelmendit
Shpresa e bjeshkeve, ndera e vendit.

Kulla e trimit, me tri bojë
Ne Vermosh, ne Velipojë
Holli shtat, porsi kala
Nderë per ne, e tmerr per shkja

Si kjo kulle e ketij viganit
Nje kala, ne fushe t`mejdanit
Per dite rritej me madheshti
Perballe hasmit, ne kufi
Ne temel ka besen e burrit
Ne kulm ka shqipen, ne mes t`flamurit
Mure paska, gjokse trimash
Rreth e rreth me flake vetimash
Asht kalaja me malsore
Me Preke Calin, burre madhshtore.

Zani i trimrit, asht kushtrim
I mbledh burrat, ne bashkim
Kjo kala ku jem gujua
Duam me dekë, e mos me leshua
Ketu kem besë e amanet
Kush ti prekë, then kryet e vet
Pa u ba malet grima grima
S`ka me mujt me i shkele Cetina

Gja pa ba s`po len shkienia
Tue dredhe bishtin si rruspia
Neper Evrope ka dalë putana
Lyp kodosha , e jarana
Kamët fort ka haperçelë
Bjeshket tona, me na i shkelë
E nuk e din, se mundi kot
Do u shkoj sot, e per te giatë mot
Fjala pushkë, zani i Prek Calit
Po ja dridhë, sarajet krajlit

Komisjonet shkojne e vinë
Me dredhinë e me dhelpninë
Me shume hile per Shqipninë
Tue perdore, diplomacinë
Me vu gurë, me vu shefi
Sipas deshires, se Malit t`Zi

Po i thone kralit, i gezosh
Te tana bjeshket, me gjith Vermosh
Prej knaqsise, krali u qesh
Hapi gojen, vesh me vesh
Me perla, gjith kete peshqesh
Sikur te ishte, i sahan pshesh
Syte drejton ka bjeshka e naltë
Ky asht peshqesh, he Zoti te faltë
Ky pazar, per hajr na daltë
Grethi i zi, po bjen ne mjaltë

Por ky gezim aspak nuk zgiati
Letrat mbylli diplomati
E po i thote, na fal Nikollë
Nji diplomat, krejt i pa shkollë
Tana planet na i ka çarte
Ti po i njeh si jane Shqiptarte
Kur bashkohen me nji njet
Nuk ka burr me u hi ndermjet

Permi bjeshke, para ka dalë
Nji kollos, asht nji Prek Calë
Tana shpresat na i ka nalë
As me pare, as me fjalë
Kurrsesi s`munet me u thye
Tana letrat na i ka shkye.

Per keto troje, thote do te vdes
Nuk jam Serb as Malazez
Ndere e ftyre pra do ti ruaj
Pa lupi ne sahanat tuaj
Nuk ja u dua paret me mushka
Tash kto pune, i nda veç pushka

Ne ate lendine n`atë qafe Mojani
Hop ne kame u çua vigani
Plane te kota, hiç mos bani
S`ka metë tjeter veç mejdani

Ta marre vesh diplomacia
Mali i Zi edhe Serbia
Nuk kane pune, me bjeshket e mia
Le ta marrin vesh Evropa
Keto bjeshke s`dahen copa copa
Ne kjofte se brijnë, çelik me dhamë
S`kane me mujt me marrë nji pllamë
Ne kto bjeshkë, ne kto rudina
S`ka me shkele askurrë Cetina
S`ka me knua ne kto shpate shkina
Pa u vesh i herë ne zi
Me kjajtë idhun, djelt e ri.

As me pare e flori
As me plane e dhelpni
As me arme e me ushtri
Pa u tha gjeth e pa u tha barë
Pa u djeg shkami, me u ba zharë
Pa u djeg flakë ç`ka jem shqiptar
S`ke me i shkelë o gospodar
br>Keto rudina, shpate e lugje
Kurre s`kane kënë, bjeshkët e Kuçe
Si ka shkele shkjau me caruqe
Jane bjeshket tona, bjeshkët e Kuqe
Prape me gjak kto kane me u la
Ne dore t`Cetinës, s`kane me ra

Ti diplomat per ne don me dijtë
Me Mal te Zi ku i kem kufijtë
Del ne popull ku jeton
Fort kollaj aty e kupton
Merr nji bukë e maje në dorë
Bukë i thomë, ç`ka jem malsorë
“Hleba”i thone ne Cernagorë
Pra ku thuhet buk e ujë
Asht e jona, e s`ja lshojmë kujë

Njater burri merr idhnim
Kush asht burre e kush asht trim
Le ti marre, veç me gryk hollë
Falmeshnet, kralit Nikollë
Mos te bajne plane teveqel
Pa u rrafshua, kulm e temel
Tane Kelmendi shpi per shpi
Pa na dal krejt timi i zi
Per pa metë djepat pa fmi
Ne keto bjeshkë nuk ka me hi
Gati i kam djelt e malsisë
Me vulosë me grykë t`alltisë

Perfaqsuesit e Crna Gorës
Po ja hjek, pushken prej dorës
Larg po e trete me i t`dhanun krahit
Si me kënë, noj krane ahit

Merre ate pushke, o farë naletit
Ktheje mirë, me grykë prej vetit
Si furtunë burri po shfry
Çou e ik, mos t`shoh me sy
Ku rrin ti, barin ma ny

Shko ne Cetinë, thuaj ati horit
Ti ja njeh pushkën malsorit
Ne kjofte se lidhë t`asht mënja nye
Se,… me shejtanin je therpye
Bjeri prapë murit me krye
Me faqe te zezë, prap ke me u kthye

Prej Kelmendit gjama e motit
Token dridhë te Hani i Hotit
Pasha diellin çi na nxe
Rruga jonë nuk ka me u pre
Kjo rrugë lidhë bashkë dy kala
Kush guxon, kush don me i da`
Hani i Hotit asht ky vend
Çi lidhë Shkodër e Kelmend

Permi bjeshkë edhe zogjt e malit
Kane nise kangen e Prek Calit
Per me u knue djal pas djalit
Copë e grimë planet e kralit
Ne ato bjeshkë, pluhen i bani
Nalt ju rrit emni e zani
Zemer trimi e shtat vigani
Shndrit si diellin`atë qafë Mojani

Ndryshon moti, koha e stina
Por askurrë s`ndryshon Cetina

Prej inatit, se pat bjerrë
Plane te tjera rrinë tue tjerrë
Me fute helm e me perça
E prej mrënë, me hi në kala

Prej Cetinet, prej Serbiet
Vijne furtuna, pabesiet
Çdo furtune e çdo stuhi
Lisa te nalte, po don me zhbi

Kurr nji here s`damton stuhia
Shkurre, ferra, çufrra e dëllia
Por don me nxjerrë, lisat me te naltë
Don me mlua lavdinë me baltë

Per pushtet, te mytun prej vesit
S`pame kurthin e t`pa besit
Me keshilla e porosi
Qe po vijne, prej Malit te Zi
Mbreti Zog, e interrnojë
Ne Gjinokaster, larg e çojë
Diktatura rrepte e denojë
Kete kreshnik, e pushkatojë

Kohna shkojne, e vitet rrjedhin
Gjithmone reja, s`e nxen diellin
Ikin re e mjegullnaja
Dalin ne drite malet e medhaja

Filloj kanga n`bjeshk t`Kelmendit
Historia, ne krye te vendit
E ka thirre burrin madhshtore
Bjeshka e nalte ja jep ate dore
Lulet mbledh, ja thure kunore

Lavdi te kjofte, o burre malsorë
Jem Kelmend, jo Crnagorë
Liri fali, vepra jote
Tu knofte kanga ne vite e mote
Me gjoks çave, kohet e veshtira
Je flamur, ne bjeshket e lira.

Djemt Kelmendas ne kurbet
Emen e veper amanet
Do ti mbajne e trashigojnë
Te madhin burre, po e nderojnë
Nderojne mbrojtsin e lirisë
Këtë vigan, te historise

Vepra e tije, gjithmone me shendrite
Monumentin ja kane ngritë
Ne ate Shkoder, rrin krenar
Falenderon, djemt mergimtar
Larg atdheut, ne vën të huaj
Ju neruat, historine tuaj

Permi male, kurre nuk vdes
Atje ne Shkoder rrin serbes
Si vigan, krejt si dikur
Porsi mal, me shkam e gur
Permbi bjeshkë e hedh shikimin
Neper breza lshon kushtrimin
Burrë i madh, në histori
Si kreshnik, plot madhështi
Si vigan lavdisë i pri
I dorë n`flamur tjetren n’allti